Polacy z charakterem

Polacy z charakterem – całoroczny program przybliżający uczniom piętnaście postaci wybitnych Polaków poprzez lekcje, lekturę i wycieczki

 

W Polsce mieszkało przed nami wiele pokoleń naszych rodaków. Gdyby przyjąć, że jedno pokolenie żyło 25 lat, to byłoby ich już co najmniej 42. Ich doświadczenia  z pewnością są różne od naszych. Dawni Polacy żyli w różnych czasach, używali różnych przedmiotów, mieli odmienne obyczaje, inne wyzwania stawiał przed nimi los, ich język różnił się od naszego.

Zarazem jednak byli ludźmi tak jak my, byli Polakami tak jak my – przeżywali sukcesy i porażki, wzloty i upadki, wyzwania, które mogą czekać również nas.

Ich losy, ich wybory, ich zalety i wady są dla nas cennym materiałem – przygotowaniem do wyzwań, jakie nam przyniesie życie.

Przed nami 15 postaci wybitnych ludzi, niektórych bardzo znanych, innych znacznie mniej.

Wśród nich są tacy, którzy budowali mosty, zakładali rozgłośnie radiowe, produkowali czekoladę lub wygrywali bitwy. Możemy być z nich dumni.

Mają nam wiele do powiedzenia.

Z nimi spotkamy się w tym roku na lekcjach wychowawczych i w ramach wycieczek szkolnych. Poznamy ich życie, miejsca związane z nimi i ważne dla nas wszystkich. Ich śladów będziemy szukać. Postaramy się ich zrozumieć.

Z pewnością byli to ludzie, których nie spotyka się co dzień.

 

A oto jedna z biografii:

Emil Wedel (1841-1919)

Był warszawskim przemysłowcem, najbardziej znanym polskim producentem czekolady.

Urodził się w Berlinie. Jego ojciec był założycielem słynnej polskiej firmy cukierniczej. W latach powstania styczniowego Emil odbywał dwuletnią praktykę w Paryżu. W 1864 wrócił do Warszawy, gdzie przejął firmę. W 1872 stał się właścicielem zakładu w dniu swego ślubu z Emilią Bohm.

Małżeństwo Wedlów miało trójkę dzieci, z których najstarszy syn Jan (ur. 1874) przejął fabrykę po ojcu i matce.

Wedel zorganizował fabrykę na zapleczu swej secesyjnej kamienicy przy ul. Szpitalnej, jednej z najpiękniejszych w Warszawie. Wzniósł ją w 1893 r. Zmodernizował produkcję fabryki. Stworzył logotyp firmy – swój podpis – „E. Wedel”. Stworzył w Warszawie sieć sklepów. Kupił parcelę pod nową fabrykę przy ul. Zamoyskiego. Produkowane przezeń wyroby czekoladowe wyróżniały się jakością i różnorodnością. Rozpoczął eksport swoich produktów poza ziemie polskie.

Znał wszystkich kilkudziesięciu pracowników swych zakładów. Zwyczajowo jedli wspólne posiłki. Jego syn przeszedł przez wszystkie stanowiska w fabryce zanim został jej współwłaścicielem w 1912 r.

Emil w przeciwieństwie do swego ojca, uważał się za Polaka i wychowywał swoje dzieci w atmosferze polskości.  W wolnym czasie zajmował się zielarstwem i działalnością społeczną. Działał w ramach instytucji charytatywnych kościoła luterańskiego i w Warszawskim Towarzystwie Higienicznym.

Zmarł  w Warszawie i został pochowany na cmentarzu luterańskim przy ul. Młynarskiej w grobie rodzinnym.

Miejsca, które można zobaczyć:

Kamienicę Wedla przy ul. Szpitalnej wraz ze sklepem i pijalnią czekolady.

Grobowiec rodzinny Wedlów na cmentarzu ewangelicko-augsburskim przy ul. Młynarskiej.

Fabrykę Wedla na ul. Zamoyskiego.

 

Książki, które warto przeczytać:

M. Kozłowski, Krótka historia rodzinnej firmy, Warszawa 2004.